Coming-of-age-drama over een homoseksuele jongen eind jaren tachtig in een Russisch-Joodse immigrantengemeenschap. 17-jarige David leeft samen met zijn opa, helpt bij gebedsdiensten, maakt kennis met de literatuur van James Baldwin en ontmoet z’n eerste liefde. Grillig, hard en grappig maar ook liefdevol, verfijnd en wijs. Over overleven, geheimen, openbaringen, jezelf vinden en het opdoen van je eigen wijsheden.
Taal: Engels, Hebreeuws, Russisch gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama, lhtbiq+
Kijkwijzer: 12 jaar en ouder, sex, roken, alcohol en drugs
Acteurs: Ron Rifkin, Samuel H. Levine, Christopher McCann, Mark Margolis, Richard Topol, Alex Hurt
Jacqueline Maes in FilmTotaal: "Minyan raakt aan de genreclichés, maar vervalt nooit in melodrama. David worstelt met hoe hij zijn seksualiteit kan verenigen met zijn achtergrond, drinkt iets te graag en vertoont af en toe wat gewelddadig gedrag waarmee hij de goedkeuring van zijn conservatieve vader zoekt. Desondanks weet de film goed waar de grens ligt en voelen de dramatischere momenten nooit als drama om het drama. Veel blijft onuitgesproken en de kijker mag zelf invullen wat sommige stiltes precies betekenen. Om erachter te komen wie hij zou kunnen worden, dompelt David zich dan ook voorzichtig onder in delen van de gayscene in New York. Hij loopt een bar binnen en als hij ziet dat de barman een boek van James Baldwin leest, haalt hij dat zelf ook uit de bibliotheek. Hij is duidelijk op zoek naar een manier om zichzelf te spiegelen en te kijken waar hij precies thuishoort. Alle kleine ontwikkelingen en keuzes die David maakt, vormen een herkenbaar beeld van opgroeien en erachter komen wie je bent. Niet alle vragen die David en de kijker hebben zijn aan het einde beantwoord, maar wel ben je samen met hem iets wijzer geworden door alle inkijkjes in de levens van anderen."
In 1970 ontdekt Luchino Visconti in Stockholm Björn Andrésen: de perfecte jongen om volmaakte schoonheid te belichamen in zijn film Death in Venice. 50 jaar na de première neemt Björn ons mee op een reis langs persoonlijke herinneringen, filmgeschiedenis, magie en tragiek, in wellicht de laatste poging om zijn leven weer op de rails te krijgen.
Taal: Engels, Zweeds, Frans, Japans en Italiaans gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: documentaire
Kijkwijzer: alle leeftijden
Acteurs: Björn Andrésen (als zichzelf)
Kaj van Zoelen in FilmTotaal: "het was niet de eigen ambitie van Björn Andrésen om een beroemdheid te worden in de wereld van film, mode en muziek, maar die van zijn oma. Versterkt door het onverwerkte trauma van de vroege dood van zijn moeder veroorzaakte dat een negatief zelfbeeld en een neiging tot depressie. De extreem verlegen jongeman ondergaat een vreemde en bevreemdende adolescentie en proces van volwassen worden, dat vooral na de opnames van Visconti's film uit de hand loopt. Het ongemakkelijke gevoel dat de film oproept, wordt flink versterkt door de montage en muziek. Er wordt van alles gesuggereerd waardoor je het gevoel ktijgt dat ook dat de documentairemakers Björn net zo goed gebruiken voor het maken van hún film. De manipulatieve middelen die ze inzetten, geven een vreemde bijsmaak aan de werkelijke tragiek van Björn Andrésens vreemde, moeilijke leven."
Taxichauffeur Kempton Bunton is verontwaardigd over het feit dat het museum £160.000 betaalde voor een schilderij van de beroemde Spaanse schilder F. Goya. Hij besluit het portret van de Duke of Wellington te stelen en heeft een goed doel in gedachten voor het losgeld, dat hij eist. Een heerlijke, typisch Britse komedie en nog waargebeurd ook.
Taal: Engels gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: komedie
Kijkwijzer: alle leeftijden, grof taalgebruik
Acteurs: Jim Broadbent, Helen Mirren, Fionn Whitehead, Aimée Kelly, Charlotte Spencer, Jack Bandeira, Matthew Goode, Anna Maxwell Martin, Sian Clifford
Hans Geurts in Cinemagazine: "The Duke is een hartverwarmende film, over een onwaarschijnlijke underdog die een ongelofelijke stunt uithaalt en daarmee de voorpagina’s van alle Engelse kranten haalt. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, maar de film neemt hier en daar wel een loopje met de werkelijkheid om het nèt allemaal iets mooier te maken. Wel grappig is dat pas een paar jaar geleden ontdekt werd dat de vork toch net iets anders in de steel zat dan gedacht. Het komt in de film als aardige twist voor. De film laat een scène uit ‘Dr. No’ (1962) zien, waarbij Sean Connery tot zijn verbazing het vermiste schilderij in de collectie van de slechterik aantreft. The Duke blijkt de laatste speelfilm te zijn van de in september 2021 overleden regisseur Roger Michell, die eerder aan het roer stond van onder andere de rom-com ‘Notting Hill’ de thriller en ‘Venus’, waarvoor Peter O’Toole zijn laatste Oscar-nominatie ontving. Met The Duke neemt Michell met een fraaie buiging afscheid."
In Cry Macho ziet Eastwood er oud en fragiel uit. Toch wint hij nog een vuistgevecht en temt hij een wild paard. Hij wordt naar Mexico gestuurd om de zoon van zijn oude baas naar de VS te halen. Diens moeder zet echter haar criminele organisatie en politiecontacten in om hen voor de grens te stoppen.
Taal: Engels gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: western, drama
Kijkwijzer: 12 jaar en ouder en geweld
Acteurs: Dwight Yoakam, Daniel V. Graulau, Amber Lynn Ashley, Brytnee Ratledge, Alexandra Ruddy, Sebestien Soliz, Clint Eastwood
Monica Meijer in Cinemagazine: "Cry Macho is een rustige karakterstudie en roadtrip ineen. De groeiende band tussen Rafo en Mike is mooi neergezet, maar niet helemaal ontdaan van clichés. Door autopech, duurt het verblijf in een Mexicaans dorpje noodgedwongen wat langer, maar blijkt uiteindelijk een zegen. Een belangrijke rol daarin is weggelegd voor café-eigenaresse Marta in subtiel romantisch scènes en het is fijn om Clint weer eens in zo’n hoedanigheid te zien. Met Cry Macho levert Eastwood wederom een bevredigende film. Het verhaal is eenvoudig en de filmmaker/acteur hoeft zich allang niet meer te bewijzen, de cinematografie is zeer fraai en het charisma van de cast doet zijn werk. Niets opzienbarends, wel prettig om te zien."
Twee vrouwen, Janis en Ana, bevallen tegelijkertijd in hetzelfde ziekenhuis. Beiden zijn alleenstaand en ongepland zwanger. Janis is blij, de jonge Ana is bang en onzeker. Terwijl Janis het verleden van haar familie een gezicht probeert te geven, vecht Ana juist om los te komen van haar familie.
Taal: Spaans gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama
Kijkwijzer: 9 jaar en ouder, angst en grof taalgebruik
Acteurs: Penélope Cruz, Rossy de Palma, Milena Smit, Aitana Sánchez-Gijón
Pauline Kleijer in de Volkskrant: "Met knap acteerwerk, rappe dialogen, scherp psychologisch inzicht en de nodige humor is Madres Paralelas een meeslepend, heerlijk onverbloemd melodrama. Zoals altijd bij Almodóvar is de vormgeving een lust voor het oog: uitbundig, smaakvol en tot in de puntjes verzorgd. Toch is ook verdriet volop aanwezig. De film pleit ervoor het pijnlijke verleden niet onder het tapijt te vegen. Het resultaat is een warme, rijke film met een aangrijpende finale, die laat zien hoe lang een oorlog kan doorwerken. ‘Zwijgende geschiedenis bestaat niet’, citeert Almodóvar de schrijver Eduardo Galeano. ‘Ze laat zich niet de mond snoeren’."
Een platform verdwijnt door een beving in de oceaan, onderzeeboot operateur Sofia gaat op zoek overlevenden. Wat ze aantreft is echter het begin van een ecologische catastrofe van apocalyptische omvang. Tijdens de evacuatie van alle platformen komt Sofia's geliefde Stian vast te zitten op de bodem van de oceaan. Een bloedstollende race tegen de klok volgt om Stian en de gehele wereld te redden van de ondergang…
Taal: Noors gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama, thriller
Kijkwijzer: 12 jaar en ouder, angst, grof taalgebruik
Acteurs: Kristine Kujath Thorp, Anneke von der Lippe, Henrik Bjelland, Rolf Kristian Larsen, Anders Baasmo Christiansen, Bjørn Floberg
Rick Schuttinga in de Filmrecensent: "The North Sea beschikt over een vlotte vertelling. Met scènes die ondanks de bekende uitkomst toch spannend zijn. Een Scandinavische kwaliteitsthriller. De focus ligt op mensen die gered moeten worden. De grootste milieuramp uit de wereldgeschiedenis heeft een ondergeschikte rol. De uiteindelijke oplossing is spectaculair voor de kijker, maar enige vraagtekens zet je er wel bij. Gemak dient de verhaalvoortgang. De positieve ontknoping is fijn, je vergeet bijna de catastrofe en de tientallen anonieme doden.
Het zijn niet perse minpunten, het is gewoon de gekozen focus van de makers. Uiteindelijk biedt The North Sea prima vermaak. Richting einde trapt de film wel drie keer in wat het daarvoor zo netjes omzeilde: domme keuzes en ongelukjes om tijdsdruk en spanning te creëren - of emotionele opofferingen."
Nadat de 85 jaar oude André een beroerte krijgt, raakt hij voor de helft verlamd en is het leven niet meer wat het was. Als bon-vivant besluit hij de verdere aftakeling niet af te willen wachten en vraagt zijn dochters Emmanuèle en Pascale om hem te helpen er een eind aan te maken. Hiermee confronteert hij de twee vrouwen niet alleen met een moreel dilemma, maar zadelt hij ze daarbij op met grote praktische en emotionele uitdagingen.
Taal: Frans gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama
Kijkwijzer:
Acteurs: André Dussollier, Sophie Marceau, Géraldine Pailhas
Jacoline Maes in Filmtotaal: "Het meest memorabel in Tout s'est bien passé is de schrijnende haat-liefdeverhouding tussen vader en dochter. De kijker krijgt er nooit helemaal grip op. In enkele flashbacks is te zien hoe André zijn dochter afkraakt, bijvoorbeeld als ze snoept. Emmanuèle wenst haar vader al van kinds af aan dood. Ze vraagt zich daarom af of hij haar in zekere zin een gunst doet door zijn wens bij haar neer te leggen. Nu zijn dood concreet wordt, worstelt ze ermee en hoopt ze dat hij van de euthanasie afziet. Het is fijn dat Ozon het klein houdt en de focus legt op intermenselijke relaties en niet op een grotere discussie."
Nadat de 85 jaar oude André een beroerte krijgt, raakt hij voor de helft verlamd en is het leven niet meer wat het was. Als bon-vivant besluit hij de verdere aftakeling niet af te willen wachten en vraagt zijn dochters Emmanuèle en Pascale om hem te helpen er een eind aan te maken. Hiermee confronteert hij de twee vrouwen niet alleen met een moreel dilemma, maar zadelt hij ze daarbij op met grote praktische en emotionele uitdagingen.
Taal: Frans gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama
Kijkwijzer:
Acteurs: André Dussollier, Sophie Marceau, Géraldine Pailhas
Jacoline Maes in Filmtotaal: "Het meest memorabel in Tout s'est bien passé is de schrijnende haat-liefdeverhouding tussen vader en dochter. De kijker krijgt er nooit helemaal grip op. In enkele flashbacks is te zien hoe André zijn dochter afkraakt, bijvoorbeeld als ze snoept. Emmanuèle wenst haar vader al van kinds af aan dood. Ze vraagt zich daarom af of hij haar in zekere zin een gunst doet door zijn wens bij haar neer te leggen. Nu zijn dood concreet wordt, worstelt ze ermee en hoopt ze dat hij van de euthanasie afziet. Het is fijn dat Ozon het klein houdt en de focus legt op intermenselijke relaties en niet op een grotere discussie."
Als tweede kind was filmmaker Louis Hothothot (oorspronkelijke achternaam: Yi Liu) illegaal vanwege het éénkindbeleid van China. Zijn vader moest drie jaar jaarsalarissen betalen en zijn politieke carrière opgeven voor zijn bestaan. Na zeven jaar in Europa te hebben gewoond, reist Louis terug naar huis om zijn familiegeschiedenis te achterhalen. Waarom besloten zijn ouders hem te houden? De antwoorden komen moeizaam.
Taal: Chinees, Nederlands ondertiteld
Genre: documentaire
Kijkwijzer:
Alex Mazereeuw in de Filmkrant: "Four Journeys is een nietsontziend, extreem persoonlijk familieportret dat het ongemak nergens schuwt. Pijnlijk is bijvoorbeeld de scène waarin Hothothot vertelt dat hij als kind ooit werd belaagd door een enorme zwerm bijen. Zijn ouders deden niets; nu proberen ze het voorval nog net niet weg te lachen. In dat soort scènes levert ons voyeurisme bijna een schuldgevoel op, omdat we als kijker ongegeneerd meewroeten in onverwerkte familietrauma’s. Alsof we een kleine twee uur door de gordijnen mogen meespieken bij gezinstherapie. Het maakt Four Journeys een intens tragische documentaire over een gezin dat nooit een gezin mocht zijn. In de loop der jaren lijken Hothothot en zijn ouders langzaam iets van vrede te sluiten met het verleden, maar de wonden zullen vermoedelijk nooit meer helemaal helen. Dat er te midden van al die tragiek in Four Journeys tóch nog ruimte is voor een enigszins optimistisch einde, is bijna een wonder."
De succesvolle Millie (Danielle Macdonald) geeft haar goedbetaalde baan en luxe appartement in Londen op om haar droom na te jagen om operazangeres te worden. Ze laat haar vriend achter en vertrekt naar de Schotse Hooglanden waar ze les krijgt van de beruchte operadiva Meghan (Joanna Lumley). In de pub waar ze verblijft, ontmoet ze de nukkige Max die ook zanglessen blijkt te volgen bij Meghan. Beiden repeteren ze voor de 'Singer of Renown' competitie, maar wat begint als rivaliteit tussen de twee verandert langzamerhand in iets moois.
Taal: Engels gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: komedie, romantiek
Kijkwijzer:
Acteurs: Danielle Macdonald, Joanna Lumley, Hugh Skinner, Gary Lewis
Barry Kuiper in Gids.tv: "Actrice Joanna Lumley (nu niet met sigaretten, drank, pillen en coke) als strenge lerares met een missie: dat is hoe je deze film kunt en moet omschrijven. Deze ietwat oudbollige film is bij vlagen vermakelijk, vooral als Joanna in actie komt naast een cast die alles uit de kast haalt. In de cast is een prima hoofdrol weggelegd voor Danielle MacDonald als Millie Cantwell en tegenspeler Hugh Skinner als de vreemde Max Thistlewaite. Het personage van Skinner is moeilijk om sympatie voor op te brengen, maar dit komt later beter uit de verf. De finale brengt wat kippenvel, zeker als je hart sneller gaat kloppen van opera."