De modellen Carl en Yaya worden uitgenodigd voor een luxe cruise met aan boord een bont gezelschap aan rijke passagiers. De cruise eindigt catastrofaal en het koppel strandt met een groep miljardairs en een schoonmaakster op een onbewoond eiland. In een strijd om te overleven wordt de hiërarchie volledig op zijn kop gezet.
Taal: Engels gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: satirisch drama
Kijkwijzer: geschikt vanaf 12 jaar, geweld, grof taalgebruik, discriminatie, roken/alcohol/drugs
Acteurs: Woody Harrelson, Charlbi Dean, Harris Dickinson
Chris Craps in Vertigoweb.be: "Het mooie aan de satires van Ruben Östlund is dat ze op een heel amusante, doeltreffende en originele manier vreemde kronkels in het menselijk gedrag blootleggen. In Triangle of Sadness stelt hij vooral vragen over ongelijkheid op vlak van gender, financiële status en sociale klasse. De film bestaat uit drie delen die je makkelijk apart zou kunnen bekijken. In het eerste deel leren we modellen Carl en Yaya kennen. Ze lijken gemaakt voor elkaar, maar er zit een haar in de boter. Carl worstelt immers met zijn carrière, terwijl Yaya op weg is naar de top en dus veel verdient. Na een etentje in een prijzig restaurant vertikt Yaya het om te betalen. Dat schiet bij Carl in het verkeerde keelgat: moet de man ongeacht de nieuwe gelijkheid nog steeds altijd de rekening betalen? In het tweede deel zijn Carl en Yaya gasten aan boord van een luxejacht. De reis loopt echter faliekant af wanneer de passagiers een overdadig maal aangeboden krijgen op het moment dat er een storm losbarst en de kapitein zich verdrinkt in de alcohol. In het derde deel wordt de hiërarchie binnen de micromaatschappij van het jacht helemaal omgegooid, wat tot merkwaardige veranderingen leidt. Hoewel Östlund verweten kan worden dat hij ditmaal veel minder subtiel uit de hoek is gekomen, zal de modale kijker daar niet over struikelen en de grotere toegankelijkheid zelfs appreciëren. Als komedie is Triangle of Sadness immers commerciëler, breder, excessiever en duidelijker dan zijn eerdere films. De regisseur brengt halverwege zelfs een onverwachte hommage aan een legendarische Monty Python-scène. Toch een waarschuwing als je gaat kijken naar deze heerlijk amusante prent: eet geen al te grote maaltijd op voorhand."
Een hecht gezin raakt ontwricht als de vader tijdens een duik niet meer bovenkomt. Geen begrafenis, geen afscheid, alleen herinneringen. Merel ontwijkt haar man's dood, waar door het gezin hard tot stilstand komt. Ze moet het verlies op haar eigen unieke manier onder ogen te komen, om samen weer aan een nieuw leven te kunnen beginnen.
Taal: Nederlands gesproken, ondertiteling doven/slechthorenden
Genre: drama
Kijkwijzer: vanaf 12 jaar, angst en grof taalgebruik
Acteurs: Thekla Reuten, Fedja van Huêt, Sepp Ritsema, Lola van Zoggel
Kevin Toma in de Volkskrant: "Je proeft direct wat Narcosis zo geslaagd en aangrijpend maakt: hoe alle elementen van het productieproces op elkaar zijn afgestemd, van de intieme cameravoering tot het kostuumontwerp (beide wonnen een Gouden Kalf op het Nederlands Filmfestival). Alles in Narcosis levert zijn eigen essentiële bijdrage aan de vertelling, met Merels verdoofde reactie op de tragedie als spil. Met haar magnifieke, eveneens met een Gouden Kalf bekroonde spel slaagt Thekla Reuten erin om je ver voorbij Merels pantser te voeren. Een dam die de dood uit de buurt van haar geliefde moet houden, dat is het. Met subtiele flashbacks, die soms vervloeien met het heden, wordt de relatie tussen Merel en John tot leven gewekt. Dankzij het fijne samenspel voel je hoe ondraaglijk het gemis voor Merel moet zijn. Niet mis ook wat van de kindacteurs wordt gevraagd, maar de nieuwkomers maken veel indruk met hun bloedserieuze, ontroerende vertolking. De setting van Narcosis blijkt eveneens een grote troef. Wat moeder, zoon en dochter bijeenhoudt is het door John opgeknapte huis, waar elke (al dan niet paranormale) ruimte zijn eigen licht, klanken en herinneringen herbergt. Het verleden ademt overal in Narcosis, tot en met de ijsjes die de kinderen ooit tekenden op de trapwand. Hoe moet dat verder, als Merel het huis te koop zet? In de laatste akte wordt nogal kwistig met breed georkestreerde metaforen gestrooid, maar dat geeft niets. In een film die zo onvoorwaardelijk in zichzelf gelooft, mag het best symbolisch bliksemen en donderen."
Een hecht gezin raakt ontwricht als de vader tijdens een duik niet meer bovenkomt. Geen begrafenis, geen afscheid, alleen herinneringen. Merel ontwijkt haar man's dood, waar door het gezin hard tot stilstand komt. Ze moet het verlies op haar eigen unieke manier onder ogen te komen, om samen weer aan een nieuw leven te kunnen beginnen.
Taal: Nederlands gesproken, ondertiteling doven/slechthorenden
Genre: drama
Kijkwijzer: vanaf 12 jaar, angst en grof taalgebruik
Acteurs: Thekla Reuten, Fedja van Huêt, Sepp Ritsema, Lola van Zoggel
Kevin Toma in de Volkskrant: "Je proeft direct wat Narcosis zo geslaagd en aangrijpend maakt: hoe alle elementen van het productieproces op elkaar zijn afgestemd, van de intieme cameravoering tot het kostuumontwerp (beide wonnen een Gouden Kalf op het Nederlands Filmfestival). Alles in Narcosis levert zijn eigen essentiële bijdrage aan de vertelling, met Merels verdoofde reactie op de tragedie als spil. Met haar magnifieke, eveneens met een Gouden Kalf bekroonde spel slaagt Thekla Reuten erin om je ver voorbij Merels pantser te voeren. Een dam die de dood uit de buurt van haar geliefde moet houden, dat is het. Met subtiele flashbacks, die soms vervloeien met het heden, wordt de relatie tussen Merel en John tot leven gewekt. Dankzij het fijne samenspel voel je hoe ondraaglijk het gemis voor Merel moet zijn. Niet mis ook wat van de kindacteurs wordt gevraagd, maar de nieuwkomers maken veel indruk met hun bloedserieuze, ontroerende vertolking. De setting van Narcosis blijkt eveneens een grote troef. Wat moeder, zoon en dochter bijeenhoudt is het door John opgeknapte huis, waar elke (al dan niet paranormale) ruimte zijn eigen licht, klanken en herinneringen herbergt. Het verleden ademt overal in Narcosis, tot en met de ijsjes die de kinderen ooit tekenden op de trapwand. Hoe moet dat verder, als Merel het huis te koop zet? In de laatste akte wordt nogal kwistig met breed georkestreerde metaforen gestrooid, maar dat geeft niets. In een film die zo onvoorwaardelijk in zichzelf gelooft, mag het best symbolisch bliksemen en donderen."
Van vluchtelingen tot top-sommeliers. De documentaire Blind Ambition vertelt het ongelooflijke verhaal van vier mannen die de internationale wijnwereld op zijn kop zetten door als eerste team van Zimbabwe deel te nemen aan de World Blind Wine Tasting Championships, de Olympische Spelen van de wijnwereld.
Taal: Engels, Shona, Frans gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: documentaire
Kijkwijzer: geschikt voor alle leeftijden, grof taalgebruik
Acteurs: Denis Garret, Jean Vincent Ridon en Joseph Dhafana
Nicole Santé in de FilmKrant: "Eigenlijk hoeven de makers nauwelijks meer te doen dan de camera op het proces gericht houden. Want behalve de spanning rond de crowdfunding, de voorbereidingen en de reis naar Europa (hun eerste ooit), dient zich naast de 4 vluchtelingen nog een gouden personage aan in de vorm van de excentrieke Jean Vincent Ridon – ooit een excellente sommelier, inmiddels niet meer in die functie werkzaam – die bereid is de vier tijdens het WK te coachen. Alles lijkt koek en ei, maar dan volgen kleine intriges, egobotsingen, miscommunicatie en de spanning van het blind proeven zelf. Met zo’n verhaal kun je nauwelijks fout gaan en de makers hadden niet de moeite hoeven nemen de vier en hun coach ieder apart uitgebreid te introduceren – het haalt de vaart uit de film en lijkt vooral gericht op dramatisch effect. Door dat soort zijpaden voelt de documentaire wat onevenwichtig en komt er te veel nadruk op een soort exotisme. Dat wordt echter goedgemaakt door het absurdisme en de humor die meekomt met de personages en de situaties. “Het is een beetje alsof Egypte een ski-team afvaardigt naar de Olympische Winterspelen!”, wordt ergens in het begin van de film geroepen. Maar het is natuurlijk veel meer als de Jamaicaanse bobsleeërs uit de losjes op feiten gebaseerde fictiefilm Cool Runnings (Jon Turteltaub, 1993). Een film die, net als Blind Ambition, onwaarschijnlijkheid de basis maakt voor een heerlijk verhaal."
Alleenstaande moeder Sandra woont samen met haar 8-jarige dochter in Parijs. Ze zorgt voor haar dochter, heeft 'n drukke baan als tolk en bezoekt regelmatig haar vader, die niet meer zelfstandig kan wonen. Sandra loopt haar oude vriend Clément tegen het lijf waarmee ze een affaire krijgt en haar het gevoel geeft dat ze leeft.
Taal: Frans gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama
Kijkwijzer: geschikt voor alle leeftijden, grof taalgebruik
Acteurs: Léa Seydoux, Melvil Poupaud
Pauline Kleijer in de Volkskrant: "Zoals wel vaker putte Hansen-Løve bij het schrijven van de film uit eigen ervaringen, in dit geval de ziekte van haar vader. Net als in haar eerdere werk levert dat een onnadrukkelijke authenticiteit op. Het is te merken dat Hansen-Løve precies weet wat er in Sandra omgaat, hoe het voelt om een ouder te verliezen terwijl hij er nog is, hoe de zorgen haar overal achtervolgen, in de bus, op het werk. Ook het plezier van een nieuwe relatie wordt erdoor afgevlakt. Ze heeft geen energie voor hoge toppen en diepe dalen. Als onder een stolp, zo leeft Sandra. Jammer genoeg geldt dat eigenlijk voor de hele film, die net iets te terughoudend en vluchtig blijft. Seydoux en Greggory acteren uitstekend, maar toch ogen veel scènes stug, alsof Hansen-Løve de touwtjes iets te strak in handen houdt. Slechts af en toe knalt daar iets doorheen: een scheut van pijn of liefde. Un beau matin moet het hebben van die korte momenten, die prachtig zijn."
Alleenstaande moeder Sandra woont samen met haar 8-jarige dochter in Parijs. Ze zorgt voor haar dochter, heeft 'n drukke baan als tolk en bezoekt regelmatig haar vader, die niet meer zelfstandig kan wonen. Sandra loopt haar oude vriend Clément tegen het lijf waarmee ze een affaire krijgt en haar het gevoel geeft dat ze leeft.
Taal: Frans gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama
Kijkwijzer: geschikt voor alle leeftijden, grof taalgebruik
Acteurs: Léa Seydoux, Melvil Poupaud
Pauline Kleijer in de Volkskrant: "Zoals wel vaker putte Hansen-Løve bij het schrijven van de film uit eigen ervaringen, in dit geval de ziekte van haar vader. Net als in haar eerdere werk levert dat een onnadrukkelijke authenticiteit op. Het is te merken dat Hansen-Løve precies weet wat er in Sandra omgaat, hoe het voelt om een ouder te verliezen terwijl hij er nog is, hoe de zorgen haar overal achtervolgen, in de bus, op het werk. Ook het plezier van een nieuwe relatie wordt erdoor afgevlakt. Ze heeft geen energie voor hoge toppen en diepe dalen. Als onder een stolp, zo leeft Sandra. Jammer genoeg geldt dat eigenlijk voor de hele film, die net iets te terughoudend en vluchtig blijft. Seydoux en Greggory acteren uitstekend, maar toch ogen veel scènes stug, alsof Hansen-Løve de touwtjes iets te strak in handen houdt. Slechts af en toe knalt daar iets doorheen: een scheut van pijn of liefde. Un beau matin moet het hebben van die korte momenten, die prachtig zijn."
De film gaat over een weduwe van middelbare leeftijd die een jonge mannelijke sekswerker inhuurt. Het op zich banale gegeven verandert in een blauwdruk van seks en ouder worden in onze huidige tijd. Grappig, ontroerend, sexy, moedig én ondeugend op een manier zoals alleen de Britten dat kunnen.
Taal: Engels gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: komisch drama
Kijkwijzer: geschikt vanaf 12 jaar, sex en grof taalgebruik
Acteurs: Emma Thompson, Daryl McCormack, Isabella Laughland
Pauline Kleijer in de Volkskrant: "De boodschap van de film is dat we maar eens af moeten van de schaamte over het ouder wordende lichaam en alle behoeftes die het lichaam kan hebben. De 63-jarige Thompson geeft het goede voorbeeld. Het zou misschien normaal moeten zijn dat de Britse actrice haar lichaam durft te tonen, maar dat is het allesbehalve. Het is een wonderlijk indrukwekkend statement, hoe Nancy aan het einde van de film voor de spiegel staat, niet tevreden maar ook niet ontevreden. Eindelijk verlost van de kritische blik die altijd op zoek gaat naar wat er niet deugt. Thompson speelt, met haar gebruikelijke kunde en temperament, de Ierse acteur McCormack bij vlagen volledig weg. Dat is niet zo erg: Leo is toch een wat bedeesde jongen, minder interessant en kleurrijk dan Nancy. Good Luck to You, Leo Grande is op zijn best wanneer humor en drama overlappen. Regisseur Sophie Hyde houdt het mooi in evenwicht. De treurige blik van Nancy is óók grappig, haar dapperheid ook kwetsbaar. En haar verlangen mag echt bestaan."
De film gaat over een weduwe van middelbare leeftijd die een jonge mannelijke sekswerker inhuurt. Het op zich banale gegeven verandert in een blauwdruk van seks en ouder worden in onze huidige tijd. Grappig, ontroerend, sexy, moedig én ondeugend op een manier zoals alleen de Britten dat kunnen.
Taal: Engels gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: komisch drama
Kijkwijzer: geschikt vanaf 12 jaar, sex en grof taalgebruik
Acteurs: Emma Thompson, Daryl McCormack, Isabella Laughland
Pauline Kleijer in de Volkskrant: "De boodschap van de film is dat we maar eens af moeten van de schaamte over het ouder wordende lichaam en alle behoeftes die het lichaam kan hebben. De 63-jarige Thompson geeft het goede voorbeeld. Het zou misschien normaal moeten zijn dat de Britse actrice haar lichaam durft te tonen, maar dat is het allesbehalve. Het is een wonderlijk indrukwekkend statement, hoe Nancy aan het einde van de film voor de spiegel staat, niet tevreden maar ook niet ontevreden. Eindelijk verlost van de kritische blik die altijd op zoek gaat naar wat er niet deugt. Thompson speelt, met haar gebruikelijke kunde en temperament, de Ierse acteur McCormack bij vlagen volledig weg. Dat is niet zo erg: Leo is toch een wat bedeesde jongen, minder interessant en kleurrijk dan Nancy. Good Luck to You, Leo Grande is op zijn best wanneer humor en drama overlappen. Regisseur Sophie Hyde houdt het mooi in evenwicht. De treurige blik van Nancy is óók grappig, haar dapperheid ook kwetsbaar. En haar verlangen mag echt bestaan."
De dertienjarige Léo en Rémi zijn beste vrienden. Er komt echter een abrupt einde aan deze vriendschap waarna Léo vol onbegrip toenadering zoekt tot Sophie, de moeder van Rémi. Terwijl ze pogen te begrijpen wat er is misgegaan, hopen de jongens op vergeving en verzoening.
Taal: Frans en Nederlands gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama
Kijkwijzer: geschikt vanaf 12 jaar, angst en grof taalgebruik
Acteurs: Émilie Dequenne, Eden Dambrine, Gustav De Waele, Léa Drucker
Lieven Trio in De Morgen: "Je voelt meteen dat Close, met zijn indringend verhaal over vriendschap, mannelijkheid, verantwoordelijkheid en spijt, een extreem persoonlijke film is. Hier spreekt een maker die het diepste binnenste van zijn ziel aanboort. Tegelijk gaat er een universele kracht vanuit: Dhont houdt een overweldigend pleidooi voor kwetsbaarheid en overgave - in alle betekenissen van het woord. Leg het pantser af, sloop de muren, hijs de witte vlag, wees wie je bent, laat het er allemaal uit. Dit is een film die je compleet ontwapent, en je daardoor recht in de blootgelegde kern kan treffen. De puurheid van de jonge hoofdrolspelers is een mirakel, maar onder hun spontaniteit ligt een stevig fundament van doordachte keuzes en een uitgesproken esthetische visie. Ieder beeld is meer dan dat beeld alleen, en kadert in een subtiele choreografie die zacht en hard, open en toe, dichtbij en veraf laat contrasteren. Vaak zijn woorden overbodig, en vertelt het lichaam wat niet uitgesproken raakt. Lukas Dhont is een filmmaker met een speciale gave, je hoeft echt geen chauvinist te zijn om dat te zien. Ga dus kijken. Laat u overmannen. En als u het ook voelt, huil dan. Zonder gêne."
De dertienjarige Léo en Rémi zijn beste vrienden. Er komt echter een abrupt einde aan deze vriendschap waarna Léo vol onbegrip toenadering zoekt tot Sophie, de moeder van Rémi. Terwijl ze pogen te begrijpen wat er is misgegaan, hopen de jongens op vergeving en verzoening.
Taal: Frans en Nederlands gesproken, Nederlands ondertiteld
Genre: drama
Kijkwijzer: geschikt vanaf 12 jaar, angst en grof taalgebruik
Acteurs: Émilie Dequenne, Eden Dambrine, Gustav De Waele, Léa Drucker
Lieven Trio in De Morgen: "Je voelt meteen dat Close, met zijn indringend verhaal over vriendschap, mannelijkheid, verantwoordelijkheid en spijt, een extreem persoonlijke film is. Hier spreekt een maker die het diepste binnenste van zijn ziel aanboort. Tegelijk gaat er een universele kracht vanuit: Dhont houdt een overweldigend pleidooi voor kwetsbaarheid en overgave - in alle betekenissen van het woord. Leg het pantser af, sloop de muren, hijs de witte vlag, wees wie je bent, laat het er allemaal uit. Dit is een film die je compleet ontwapent, en je daardoor recht in de blootgelegde kern kan treffen. De puurheid van de jonge hoofdrolspelers is een mirakel, maar onder hun spontaniteit ligt een stevig fundament van doordachte keuzes en een uitgesproken esthetische visie. Ieder beeld is meer dan dat beeld alleen, en kadert in een subtiele choreografie die zacht en hard, open en toe, dichtbij en veraf laat contrasteren. Vaak zijn woorden overbodig, en vertelt het lichaam wat niet uitgesproken raakt. Lukas Dhont is een filmmaker met een speciale gave, je hoeft echt geen chauvinist te zijn om dat te zien. Ga dus kijken. Laat u overmannen. En als u het ook voelt, huil dan. Zonder gêne."